تحقیقات جدید دانشمندان نشان می‌دهد ممکن است تمایل به خودکشی به دلیل نقص‌های ژنتیکی باشد که روی رشد سلول‌های عصبی تاثیر می‌گذارند.
این تحقیقات، مطالعات قبلی را که ادعا کرده بود خودکشی در خانواده‌های خاصی بیش‌تر رخ می‌دهد تائید می‌کند.

دانشمندان برای بررسی این موضوع تغییرات ژنتیکی را در بین 394 بیمار مبتلا به افسردگی که 113 نفر از آن‌ها قبلا قصد خودکشی داشته اند مورد مطالعه قرار دادند.DNA این بیماران با 366 فرد سالم که از میان جامعه انتخاب شده بودند مقایسه شد.

تحقیق دیگری نیز روی 1600 آلمانی و افریقایی- امریکایی که 270 نفرشان قبلا اقدام به خودکشی کرده بودند انجام شد و در نهایت مشخص شد این دو مطالعه نتایج یک دیگر را تائید می‌کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد تغییرات 5 حرفی در کد ژنتیکی انسان‌ها در بین افرادی که قبلا تصمیم به خودکشی داشته اند بسیار بیش‌تر است.
این تغییرات که به عنوان چند ریختی نوکلئوتید SNP معروف است دو ژن را که به شکل گیری و رشد سلول‌های عصبی مرتبط هستند تحت تاثیر قرار می‌دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که دارای این جهش‌های ژنتیکی شده اند با احتمال 4.5 برابر بیش‌تر ممکن است دست به خودکشی بزنند.
این تحقیقات توسط دکتر مارتین کوهلی در موسسه روانشناسی در مونیخ انجام شده و اکنون نیز در موسسه ژنومیک انسانی در میامی امریکا در حال انجام است.

با چاپ این مطلب در نشریات روانشناسی عمومی نویسنده آن اعلام کرده است: مطالعات روی دوقلوها و خانواده‌ها نشان می‌دهد خودکشی و اقدام به خود کشی قابل ارث رسیدن بوده و در میان اعضای یک خانواده خاص احتمال وقوع آن بیش‌تر است.